1972 साली अमेरिकेत ब्रॉडवेवर आलेलं ‘व्हेरोनिकाज रूम’ हे इरा लेविन या नाटककाराचं नाटक अत्यंत लोकप्रिय झालं होतं. याच नाटकाचं मराठी रूपांतरण रंगभूमीवर साकारत आहे. ‘नाट्यमंदार’ प्रस्तुत, रहस्यमय कथानक असलेल्या या नाटकाचे मराठी रूपांतरण सुरेश जयराम यांनी उत्कृष्टरित्या केले आहे.
‘वैशाली कॉटेज’ या नाटकातील नायिका आणि नायक या दोघांच्याही आयुष्यात आलेल्या एका थरारक आणि अकस्मात वळणावर आधारित हे नाटक आहे. एका मॉलमध्ये फिरत असताना एका प्रौढ जोडप्याला ही नायिका म्हणजे ते ज्या बंगल्याचे केअर टेकर आहेत त्या घरातल्या वैशालीसारखी दिसते आहे असे वाटते. त्यामुळे थोड्यावेळासाठी त्यांच्या बंगल्यावर येऊन जाण्याची विनंती ते शिवानीला (नायिकेला) करतात. बंगल्यावर गेल्यावर वैशाली ही पूर्वीच मेलेली आहे पण तिची बहीण माधवी मात्र तिच्या अस्तित्वात अजूनही गुंतलेली असून वैशाली जिवंतच आहे या भ्रमात आयुष्य जगत असल्याचं शिवानीला सांगितलं जातं. अंथरुणाला खिळलेल्या माधवीसाठी शिवानीने वैशाली बनावं अशी विनंतीपूर्ण मागणी हे जोडपे शिवानीकडे करते. शिवानीचा मित्र समीरचा विरोध असतानाही थ्रील म्हणून आणि माधवीची दया येऊन शिवानी या खेळाला सुरुवात करते. असा हा नियतीच्या विरुद्ध चाललेला अस्तित्वाचा खेळ शेवटी एका खुनाच्या घटनेने रक्तबंबाळ होतो.
अमिता खोपकर, तेजस्विनी पंडित, शिरीष घाग आणि संकर्षण क-हाडे यांच्या सरस भूमिकांचा मेळ या नाटकात प्रेक्षकांना पाहता येतो. रहस्यमय कथानकाची यशस्वी पकड साधण्यात दिग्दर्शकाचा मोठा वाट असतो आणि मंगेश कदम यांनी ही जबाबदारी नेटाने पार पाडल्याचं लक्षात येतं. प्रदीप पाटील यांचे उठावदार नेपथ्य, राहुल रानडे याचं सुयोग्य पार्श्वसंगीत आणि शीतल तळपदे यांची थरारक प्रकाश योजना अशी सर्वांगसुंदर कलाकृती म्हणून या नाटकाकडे पाहता येईल.
अनपेक्षित प्रसंग, कुठेच नसलेली अतिशयोक्ती, सर्वच पात्रांचे अनोखे रंग या सर्वातून हे रहस्य अधिक गडद होत जातं आणि प्रेक्षकांना त्यांचं अस्तित्व विसरायला लावतं.
